Skip to main content

Existentiële OCD

Existentiële OCD

Vraag

Goedemorgen Menno Oosterhoff,

Ik ga het proberen kort te houden want ik las ergens dat u wel 100 mailtjes per dag krijgt. Ik heb geen vraag maar wil u graag laten weten hoeveel uw inzet rondom OCD voor mij betekent sinds een week.

Ik was vorige week op een punt beland dat ik echt nadacht over medicatie of bijv. psychedelische drugs (truffels) in een veilige setting. Iets chemisch om mijn toestand te doorbreken. Ik heb sinds deze winter (weer) last van paniekaanvallen. Aan een vriendin probeerde ik uit te leggen dat die paniek niet eens het vervelendste is. Zo’n aanval komt en gaat. Nee het is de tijd tussen de paniek door waar ik het meeste last van heb. Maar waar ik last van heb is zo vaag, dat ik het niet eens aan mensen vertel. Ik denk dan erg veel na over de betekenis van het bestaan, over wie ik ten diepste ben, over hoe betekenisloos alles in essentie is, totdat een mens er betekenis aan geeft. Over waarheid (wat is waar? Is niet alles een geloof?). Ik denk zo diep na, dat ik alle betekenis overal aan het uithollen ben en ik op een gegeven punt niks meer zeker weet. Daar word ik dan een partij ellendig van. Ik snap niks meer van het leven, snap niet hoe iedereen gewoon maar door kan gaan alsof dit allemaal maar normaal is. Terwijl we toch geen flauw idee hebben wat we hier doen. Ik móet eerst snappen hoe alles zit voor ik weer verder kan. Voel me dan totaal gedissocieerd, bijna geen mens meer (wat is een mens eigenlijk? Wat maakt mij mens? Of ben ik bewustzijn in een mensenpak?).

Ik heb hier 15 jaar geleden ook last van gehad en ben hier toen wel uitgekomen. Kreeg toen de diagnose paniekaanvallen i.c.m. lichte depressie.

Vorige week googelde ik in mijn wanhoop op: existentiële dwanggedachten. En toen ontdekte ik wat jij hier over geschreven en gezegd hebt. Ik had geen idee van het bestaan van existentiële OCD! Ik heb meteen de webinar gekeken en voelde weer een lichtpuntje in het donker. Dit is iets! Ik ben niet gek! En daardoor landde ik weer een beetje op aarde. Moest zelfs met vlagen lachen: OCD kan iets tragikomisch hebben. Zoveel herkenning. Het was gewoon nooit in me opgekomen dat mijn filosofische vragen meer een stoornis zijn dan gezonde interesse. Ik heb meteen je boek besteld en heb die inmiddels uit. Sommige andere dwangklachten vallen nu ook op z’n plek (hele nare gedachten na de geboorte van m’n eerste kind: houd ik wel echt van haar? Straks doe ik haar iets aan). Dat heeft me behoorlijk in de war gemaakt toen. En nog steeds heb ik regelmatig hele vreemde nare intrusies weet ik nu (scheldende gedachten, nare seksuele gedachten, ben ik niet stiekem pedofiel? etc.).

Oké een kort verhaal is niet gelukt. Maar wat ik dus heel graag met u wil delen, gewoonweg moet delen, is hoe helpend alle informatie is. Er is echt een knopje omgegaan. Ik voel al een week die donkerte niet meer. Zodra mijn gedachten de existentiële OCD kant op willen is er meteen een andere gedachte (of bewustzijn) wat zegt: ho, dit gaat nergens heen, niet zinvol dit, dit is de OCD. En dan stopt het. Ik voel natuurlijk wel enorm de behoefte om hier weer over na te gaan denken, maar dat niet doen is tot nu toe sterker. Omdat ik erop vertrouw dat het echt meer stoornis achtig is, dan zinvol. Dus het lijkt nu alsof het achter een deurtje zit die ik dicht kan laten. Door het lezen is er een helderheid ontstaan waardoor ik naar het mechanisme kan kijken, i.p.v. volledig in het mechanisme wordt opgeslokt en vanuit daar alles probeer te onderzoeken.

Ik snap nog steeds niks van het leven maar de afgelopen week voel ik me daar veel meer oké mee en lukt het me veel beter om gewoon maar mee te doen. Ben echt heel dankbaar dat deze informatie te vinden is, dat dat webinar openbaar beschikbaar is, dat u zo’n uitgebreid boek heeft geschreven, dat u zich hier zo breed voor inzet. Het heeft mij tot zover al een week enorme verlichting gebracht. Ik laat uw boek in mijn boekenkast staan – als ik dan toch weer verdwijn in mijn gedachtenhol dan heb ik hopelijk de helderheid van geest om het nog eens te lezen en er zo weer uitgetrokken te worden.

Antwoord

Wat fijn dat informatie je heeft geholpen te weten waar je last van hebt. Je verhaal is heel tyisch voor existentiële OCD. Filosofische vragen worden opeens een obsessie.

De meeste mensen hebben geen antwoord op je vragen maar ze maken zich daar niet druk over. Jij wel op een manier die niks oplevert. Dat is een disorder, een verstoring van je welbevinden. En je hebt dus ook andere OCD gehad. Je zou toch nog eens een lage dosis SSRI kunnen overwegen. Dan zouden de paniekklachten ook af kunnen nemen. Je mag me er altijd over bellen of appen.

Maar fijn dat het nu ook al beter gaat.